داستان این هفته:بگو مرا نکشند.

خوان رولفو / عبدالله کوثری

"خوستینو! بهاشان بگو مرا نکشند. برو به اشان بگو. محض رضای خدا! به اشان بگو. بگو خواهش میکنم. محض رضای خدا."
"نمی توانم. یک سر گروهبانی آنجاست که حاضر نیست اسم تو را بشنود."
"کاری بکن که به حرفهات گوش کند. به هر زبانی که بلدی بهاش بگو همین قدر که ترساندنم برای هفت پشتم کافیست. بهاشان بگو خواهش میکنم. محض رضای خدا."
"آخر حرفشان فقط ترساندن تو نیست. انگار راست راستی قصد دارند بکشندت. من هم خوش ندارم بروم آنجا."
"یک دفعه دیگر هم برو. فقط یک دفعه. ببین چه کاری ازت ساخته است."
"نه. خوش ندارم بروم. چون آن وقت میفهمند من پسر توام. اگر دم به ساعت سر وقتشان بروم میفهمند من کی هستم، شاید بزند به سرشان که من را هم بکشند. بهتر است بگذاریم اوضاع همین جور که هست باشد."
"خوستینو، برو، بهاشان بگو به من رحم کنند. فقط همین را بگو."