نامش بلیسا کرپوسکولاریو بود،نه ازاینرو که بـا ایـن نـام غسل تعمید یافته یا توسط مادر،نامگذاری شده بود؛ بلکه به این سبب که تـا یافتن شعر “زیبایی” و “پگاه” و پوشاندن خود در لفافهٔ آن، سخت به جستوجو پرداخت.بلیسا از راه فروش واژهها روزگار خـود را مـیگذرانید.